Treść opracowania historycznego pochodzi z niepublikowanej pracy doktorskiej Piotra Marciniaka pt. "Operacja Łódzka 1914"

Kampania roku 1914 na froncie wschodnim rozpoczęła się bardzo niepomyślnie dla Niemiec. Natarcie na Prusy Wschodnie rozpoczęte 4 sierpnia przez 1. Armię rosyjską
(tzw. Armia Niemna) pod dowództwem gen. Pawła Rennenkampfa doprowadziło do porażek utrzymującej front 8. Armii gen. Maxa Prittwitza w bitwach pod Goldapem (Gołdap)
i Gumbinnen (Gąbin). Groziło to utratą całych Prus Wschodnich, do których od południa wkroczyła 2. Armia (tzw. Armia Narwi) pod dowództwem gen. Aleksandra Samsonowa.
Naczelne Dowództwo Wojsk Lądowych (Oberkommando des Heeres, OKH) oceniło sytuację jako beznadziejną i rozważało nawet wariant natychmiastowego wycofania się na linię Wisły. Ostatecznie podjęto jednak ryzykowną decyzję o kontynuowaniu oporu, wzmacniając 8. Armię kosztem osłabienia Frontu Zachodniego. W tym celu w największym pośpiechu przerzucono z Francji dwa korpusy piechoty i dywizję kawalerii. Zarazem zdecydowano o zastąpieniu gen. Prittwitza przez pozostającego od 1911 r. w stanie spoczynku doświadczonego dowódcę gen. Paula von Hindenburga. Na jego wniosek dokonano też zmiany obsady szefa sztabu 8. Armii, które to stanowisko objął gen. Erich Ludendorff.
Decydujące dla opanowania sytuacji okazał się nie tyle geniusz wojskowy
gen. Hindenburga, czy poważne wzmocnienie broniących Prus Wschodnich wojsk niemieckich, ale nieporadność dowodzącego frontem rosyjskim gen. Jakowa Żylinskiego,
a szczególnie podległego mu dowódcy 1. Armii gen. Rennenkampfa.

Czytaj więcej

CREATED BY E-PROMOTION
FILM  kreska
O FILMIE  kreska
TWÓRCY  kreska
TŁO HISTORYCZNE  kreska
ANKIETA  kreska
LINKI  linia
MAPA WALK
ZDJĘCIA  kreska